Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Δ. Μαμάκου Το Μέγαρο

- Σκεπτικός είσαι…

- Σκέφτομαι πως όσο κοιτάμε κι αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια
–αυτά που μας πληγώνουν– τόσο τα βρίσκουμε, ξανά και ξανά, μπροστά μας.

- Και τι θες; Να κάνεις πως δεν βλέπεις ή να ξέρεις και να σιωπαίνεις;

- Να δω κάτι διαφορετικό θέλω.

- Κι εγώ, αυτό θέλω. Προχώρα και σ’ ακολουθώ.

- Περίμενε. Προς τα που πάμε; Πρέπει να το φανταστούμε πρώτα.

- Να το φανταστούμε;

- Ναι. Να φανταστούμε αυτό που θέλουμε να δούμε. Με κάθε
λεπτομέ­ρεια: Πρόσωπα, πράγματα, χρώματα, χώρους, κουβέντες, σχέσεις, μουσικές… Να το δούμε πρώτα μέσα κι ύστερα θα το δούμε κι έξω.

- Ονειροπόλος είσαι.

- Πραγματιστής. Ο πιο πραγματιστής μαθηματικός που έχεις συναντήσει.

- Και τι ’ν’ αυτό που λέει ο πραγματισμός σου;

- Ότι δεν υπάρχει πια η πολυτέλεια των έωλων ελπίδων.

- Δεν είμαι καλός στους γρίφους. Μίλα καθαρά.

- Δεν εύχομαι την αλλαγή. Την επιδιώκω.

Δημήτρης Μαμάκος, "Το Μέγαρο", Λέσβος, Ιούλιος 2026, αυτοέκδοση.

Έπειτα από το "νομαδικόν: ημερολόγιο δρόμου" των 4 εκδόσεων, ο Μαμάκος επανέρχεται με μία αληγορία για την σύγχρονη πραγματικότητα που συγκλονίζει με την αμεσότητα και την ακρίβειά της. 

Αναζητήστε το σε όλα τα φυσικά και ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία.

Για άμεσες αποστολές, πανελλαδικά, πατήστε εδώ:

politeianet.gr 

  «Το Μέγαρο, παλικάρι μου, έχει ιδιοκτήτες. Και δεν εννοώ εμάς, που έχουμε ένα διαμέρισμα στο όνομά μας. Εννοώ αυτούς που το θεωρούν όλο δικό τους. Και δεν θα αφήσουν εύκολα κάτι που θεωρούν δικό τους να τους φύγει απ’ τα χέρια».