- Σκεπτικός είσαι…
- Σκέφτομαι πως όσο κοιτάμε κι αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια
–αυτά που μας πληγώνουν– τόσο τα βρίσκουμε, ξανά και ξανά, μπροστά μας.- Και τι θες; Να κάνεις πως δεν βλέπεις ή να ξέρεις και να σιωπαίνεις;
- Να δω κάτι διαφορετικό θέλω.
- Κι εγώ, αυτό θέλω. Προχώρα και σ’ ακολουθώ.
- Περίμενε. Προς τα που πάμε; Πρέπει να το φανταστούμε πρώτα.
- Να το φανταστούμε;
- Ναι. Να φανταστούμε αυτό που θέλουμε να δούμε. Με κάθε
λεπτομέρεια: Πρόσωπα, πράγματα, χρώματα, χώρους, κουβέντες, σχέσεις, μουσικές… Να το δούμε πρώτα μέσα κι ύστερα θα το δούμε κι έξω.- Ονειροπόλος είσαι.
Dimitris Mamakos' books
Βιβλία & ταξίδια.
Tuesday, 28 July 2026
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Δ. Μαμάκου Το Μέγαρο
Monday, 27 July 2026
Η πρώτη παρουσίαση του Μεγάρου σε κοινό.
Την προηγούμενη Πέμπτη, 23 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη παρουσίαση σε κοινό του νέου βιβλίου του Δημήτρη Μαμάκου, "Το Μέγαρο", στα πλάισια του φεστιβάλ της Ελεύθερης Παραλίας Ερεσού. Πραγματοποιήθηκε διπλή βιβλιθοπαρουσίαση με το τελευταίο έργο του Χιώτη συγγραφέα Γιάνη Μακριδάκη, με τίτλο "Στην σκιά του όρους Όχη".
Ακολουθεί η παρουσίαση του "Μεγάρου" και τα αποσπάσματα που διαβάστηκαν:
Το Μέγαρο. Ένα μεγακτίριο στο εμπορικό κέντρο της πόλης…
«Τριακόσια είκοσι ένα γραφεία σε είκοσι τρεις ορόφους· καταστήματα, εταιρείες, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα, επιχειρήσεις κάθε λογής. Μπαίνει και βγαίνει καθημερινά πολύς κόσμος. Ένα μεγάλο χωριό»
Ο Δημοσθένης Καλλής είναι ένας μοναχικός καθηγητής μαθηματικών, που κληρονομεί έναν μικρό χώρο στο Μέγαρο, μαζί με το δάνειο που το βαρύνει και αναγκάζεται να μεταφέρει τα γκρουπ των μαθητών του εκεί. Σύντομα αρχίζει να διαπιστώνει το παρασκήνιο του κτιρίου…
Wednesday, 10 June 2026
ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ
"Το Μέγαρο, παλικάρι μου, έχει ιδιοκτήτες. Και δεν εννοώ εμάς, που έχουμε ένα διαμέρισμα στο όνομά μας. Εννοώ αυτούς που το θεωρούν όλο δικό τους. Και δεν θα αφήσουν εύκολα κάτι που θεωρούν δικό τους να τους φύγει απ’ τα χέρια"
Η μόνη ιδιοκτησία που αποδεχόταν ως τότε ο Δημοσθένης Καλλής ήταν το ποδήλατό του. Όταν κληρονομεί έναν μικρό χώρο σε ένα μεγακτίριο γραφείων και καταστημάτων, αναγκάζεται να μεταφερθεί εκεί. Σύντομα διαπιστώνει ότι δύο μεγαλοϊδιοκτήτες έχουν απλώσει την επιρροή τους σχεδόν σε κάθε πλευρά της ζωής του κτιρίου. Οι υπόλοιποι δυσανασχετούν, διαμαρτύρονται, αλλά συμβιβάζονται. Ο Δημοσθένης δεν μπορεί. Κάθε νέο περιστατικό τον απομακρύνει από την ασφάλεια της διαπίστωσης και τον σπρώχνει προς την απόφαση να δράσει. Ο τρόπος που διοικείται το Μέγαρο πρέπει να αλλάξει ριζικά.
Πόσοι είναι, όμως, πρόθυμοι να στηρίξουν μια τέτοια αλλαγή;
Wednesday, 21 October 2020
Ένα βιβλίο του Δημήτρη Μαμάκου - 4η έκδοση
Η ιστορία κάποιου που άφησε την πόλη, την καριέρα και τους αγαπημένους του, για ν’ αναζητήσει τη ζωή. Η καταγραφή του οδοιπορικού του από τα μονοπάτια των Ιμαλαΐων ως τις μεσαιωνικές πόλεις του Κατμαντού. Από τις εξωτικές παραλίες του ινδικού νότου μέχρι τα ορεινά χωριά του Ταμίλ Νάντου. Στα αγροτοχώρια του Τεράι και στους δρόμους της Καλκούτα. Στις ζούγκλες της Καρνάτακα.
Το χρονικό της γνωριμίας ενός “homo urbanus” με την κουλτούρα του δρόμου και των ταξιδευτών· με την πνευματικότητα της Ανατολής· με τη νηφάλια παρατήρηση. Η απόπειρα της αποτύπωσης των συναισθημάτων της πρώτης του πορείας δίχως προκαθορισμένο σκοπό. Η καταγραφή της διαδρομής ανάμεσα στο βίωμα του απόλυτου αδιεξόδου και στην αυτοψία του άπειρου των εναλλακτικών. Το χρονικό μιας συνεχώς παρούσας εσωτερικής διεργασίας, μιας περιπέτειας διανοητικών συσχετισμών, που βάζει στο στόχαστρο τον εγωισμό και τελικά αλλάζει τον κόσμο...
Τον τρόπο που εκείνος τον κοιτά.
Sunday, 18 October 2020
Μία έκδοση με Σκοπό!
Οι δωρεές, στα πλαίσια του Σκοπού, από τις πωλήσεις του βιβλίου, ανέρχονται σε 1.966,00$, μέχρι σήμερα.
Thursday, 16 April 2020
Δεν έχει ο κόσμος αδιέξοδα. Του Δημήτρη Μαμάκου
Wednesday, 8 April 2020
Ο Δημήτρης Μαμάκος απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ
Ποια αρετή ζηλεύετε σ' έναν άντρα; Την γενναιότητα, την τόλμη. Οδηγεί στην ελευθερία.
Ποια αρετή ζηλεύετε σε μια γυναίκα; Την ευρύτητα με την οποία ντύνει την αντίληψή της για τη ζωή. Την αντιπαραβάλω με την δική μας μονομανία, και δεν μπορώ παρά να την ζηλέψω.
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Δ. Μαμάκου Το Μέγαρο
- Σκεπτικός είσαι… - Σκέφτομαι πως όσο κοιτάμε κι αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια –αυτά που μας πληγώνουν– τόσο τα βρίσκουμε, ξανά και ξανά...




