Wednesday, 25 March 2020

Σε καιρούς έκτακτης ανάγκης ή πολέμου, δεν...

Ακούω αρκετούς αυτές τις μέρες που λένε: σε καιρούς πολέμου ή έκτακτης ανάγκης, κάνεις ό,τι σου λένε -οι διαφωνίες δεν εξυπηρετούν το κοινό όφελος. Και η αλήθεια είναι ότι το ακούω και με προβληματίζει. Δεν παύω όμως να αναρωτιέμαι:
Τον καιρό που οι ΗΠΑ ήταν σε πόλεμο με το Βιετνάμ, δεν θα έπρεπε να έχει ξεσπάσει το αντιπολεμικό κίνημα εναντίον στην πολιτική των ΗΠΑ;
Δεν θα έπρεπε να έχουν εκφραστεί οι αντιπολεμικές φωνές -ήταν διχαστικές; Στον πρώτο παγκόσμιο, φωνές σαν του Ρολάν, που έλεγαν ότι πρόκειται για μία συλλογική παράνοια, θα έπρεπε να έχουν εκλείψει. Στον δεύτερο παγκόσμιο αντίστοιχα, δεν θα έπρεπε ποτέ να έχει εκφραστεί δημόσια ένας Ράσελ και τόσοι άλλοι που ύψωσαν την φωνή τους καταγγέλλοντας την παράνοια των κυβερνήσεων. Σκέφτομαι και το καταθέτω σαν προβληματισμό: το να συμπλεύσεις απόλυτα με μία οποιαδήποτε εξουσία, σημαίνει ότι νιώθεις γι αυτήν απόλυτη εμπιστοσύνη... Να θυμίσω ότι μόλις ένα τρίμηνο 

πριν υπήρχαν άρθρα και αναλύσεις που αποτύπωναν ιστορικό χαμηλό στην πίστη των λαών στις κυβερνήσεις τους και στους τρόπους που γίνεται η παγκοσμιοποιημένη -πια- διαχείριση θεμάτων όπως η Κλιματική Αλλαγή, η κοινωνική δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη, η παγκόσμια φτώχεια και πολλά άλλα. Συνεπώς καλούμαστε σήμερα να δείξουμε τυφλή εμπιστοσύνη και να ακολουθήσουμε πιστά τις οδηγίες ενός συστήματος εξουσίας που πριν από ένα τρίμηνο θεωρούσαμε αποτυχημένο. Θα πει κάποιος, τα πράγματα σήμερα είναι διαφορετικά: Έχουμε εμπρός μας μία σοβαρότατη απειλή για την παγκόσμια υγεία και οι κυβερνήσεις και η επιστημονική κοινότητα, στην πλειονότητά τους, συμφωνούν ότι η πρακτική της κοινωνικής απομόνωσης είναι επιβεβλημένη για τον περιορισμό της απειλής. Κι εγώ θα συμφωνήσω απόλυτα. Ταυτόχρονα όμως υπάρχουν κυβερνητικές επιλογές τόσο στην Ελλάδα όσο και στον κόσμο, που συνεχίζουν να προβληματίζουν έντονα. Θα πρέπει όλες αυτές οι επιλογές να ντυθούν από όλους εμάς με τυφλή εμπιστοσύνη; Ακόμα και τα πειράματα πειθαρχίας των τελευταίων ημερών; Δεν κρύβω ότι μου προκαλούν σοβαρή ανησυχία εντολές τύπου,"θα κυκλοφορείς έξω με βεβαίωση ή θα δηλώνεις με sms τις μετακινήσεις σου" με τα drone και τα ελικόπτερα της αστυνομίας να φέρνουν βόλτες πάνω απ το κεφάλι

σου (όπως στο 1984 του Οργουελ), ιδιαίτερα όταν προέρχεται από μία κυβέρνηση που έχει στις τάξεις της δεδηλωμένα ακροδεξία στοιχεία και νοσταλγούς της χούντας. Όμως, για να να αντιμετωπιστεί αυτή και όλες οι άλλες κρίσεις, θα πρέπει να αποφύγουμε πάσει θυσία τον διχασμό. Είμαστε ήδη ενωμένοι στο να μηδενίσουμε τις κοινωνικές μας επαφές και το εφαρμόζουμε εδώ και πάνω απο 10 μέρες -όποιος κυκλοφορεί έξω βλέπει εικόνες ερήμωσης κι ας προσπαθούν τα ΜΜΕ να μας πείσουν ότι Ελλάδα είναι οι 250 που πήγαν στην πλαζ της Βούλας. Ίσως θα έπρεπε να βρεθούμε ενωμένοι και απέναντι στα πειράματα πειθαρχίας και ελέγχου, δίνοντας ξεκάθαρο μήνυμα που θα κόψει τις ορέξεις για την συνέχεια. Το να προστατέψουμε με υπευθυνότητα την υγεία μας και ταυτόχρονα να προστατέψουμε την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μας είναι είναι θέμα βούλησης.

1 comment:

  1. "Γιατί αν παραμείνουμε ποντίκια στη φάκα, γράφουμε το μέλλον όλων μας.
    Αν ενεργώ μόνο για μένα δεν διαφέρω από τους εκατομμύρια φοβισμένους, συμβιβασμένους που ευθύνονται (ασυνείδητα) και για την αρπαγή του παιδιού μου.
    Το "μαζί" είναι τώρα. Κόντρα σε όποιο ψέμα επιβάλλεται με θράσος!" https://www.facebook.com/mother.outcast.artist/?__tn__=kCH-R&eid=ARCknjTN_dAFLMgvFiHB_Yrit-YN2DEJMBbzf6oHaLqtwtsvcR7bNqBPmiDNCFIr62FWYRmKA7OiagJO&hc_ref=ARRWQkgEGQXopPSDtVJT9F1_xYX36LgHO3Rd_WKviWprJVw1q4zZwTncrxEG9x6Xif4&fref=nf&__xts__[0]=68.ARCT54J2lrXz1j7Xdw2tAtJSoBABeFswo0Nl0Mgr0ukRXWEDwES4PEwS2AwIJRu60Nwlh_0KKBjI1AHWDV6tH6_HN30_Rumzk5tWEUhoq0qjoiD5lLleGS7ErZV1emvtFO0qT-y6TBWSu1d4yBQ-MHpiF0imJ8irr0T2zlXySp7QIy26AwMUgzk0NAZi50KLvTIBgGwtHXQiT3VaLSphhMqn8euSQ56wDyKynUcj7GpSn0R92cPXQyN8w0YeveDHXnod5rpSVaxWzAsqyr0GrdDhHoi1-SJZ1LSMoxolhpY37EdZxKOmX009miK9MkC6wQxGOqfCP2ogyPxqiRVM_Q

    ReplyDelete

Σε καιρούς έκτακτης ανάγκης ή πολέμου, δεν...

Ακούω αρκετούς αυτές τις μέρες που λένε: σε καιρούς πολέμου ή έκτακτης ανάγκης, κάνεις ό,τι σου λένε -οι διαφωνίες δεν εξυπηρετούν το ...